West Nile virus

West Nile virus

Het West Nile virus is een flavivirus dat ziekte kan veroorzaken bij vogels, mensen en paarden. Het virus werd in 1999 als eerste gediagnosticeerd in Noord Amerika en is nu algemeen voorkomend in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. In september 2008 is het virus voor het eerst aangetoond in Italië. Wanneer het Nederland zal bereiken weten we niet.

Het virus veroorzaakt een encephalomyelitis, een ontsteking van hersenen en ruggenmerg. Naar schatting overleeft 30% van alle geïnfecteerde paarden het virus niet.

Vogels en muggen verspreiden het virus naar paarden en mensen. De infectie kan niet worden overgedragen van paard naar paard of van paard naar mens, een geïnfecteerd paard is dus geen gevaar voor andere dieren of mensen. Klinische symptomen treden globaal op tussen 3-15 dagen na infectie. Klinische symptomen kunnen bestaan uit sloomheid, slechte eetlust, koorts, en neurologische klachten zoals zwakte, ataxie, verlamdheid en spiertrillingen.

De diagnose kan worden gesteld door middel van bloedonderzoek op antilichamen.

De behandeling is symptomatisch, dus onder meer door middel van ontstekingsremmers en vloeistoftherapie (infusen).

Preventie van ziekte door het West Nile Virus kan door middel van vaccineren. De eerste vaccinatie dient na vier weken geboosterd te worden door een tweede vaccinatie, en daarna moet het paard jaarlijks worden gevaccineerd. Omdat overdracht via muggen geschiedt, is het zinvol om voor het muggenseizoen beide vaccinaties gegeven te hebben, dus beginnen in het vroege voorjaar wordt aangeraden. Daarnaast kunnen muggenwerende middelen worden gebruikt, zoals hippo-deet, om infectie te voorkomen.